Wat men niet vertelt over een bevalling

Als moeder heb je een geheim dat mannen nooit zullen kennen. Wat ze ook doen: Het zal ze nooit lukken. Maar dat is ook niet erg, het is juist iets van ons vrouwen. Mannen denken vaak dat het grote geheim is dat een bevalling pijn doet. En niet zo’n klein beetje ook. Vrouwen die bevalen zijn weten hoe pijnlijk die bevalling is. En dat klopt, maar dat is niet het grote geheim. Daar wil ik jullie vandaag dan ook niet mee lastig vallen.

Anderen moeders hebben het ook al beschreven en het klopt: Ik denk dat ik tijdens mijn bevalling nooit zo dichtbij het gevoel van de dood ben gekomen. In de zin van dat ik helemaal van de wereld was. Tijdens een bevalling raak je in een soort isolement. Je sluit je helemaal af van de wereld om je heen, om zo je lichaam klaar te maken voor de geboorde van je kind. Al je energie is nodig om je kindje op de wereld te zetten. Dat is ook niet zo raar, want je gaat iets enorm ongelooflijks doen. Zowel je lichaam al geest moeten gaan samenwerken om dit mogelijk te maken. Zo hard samenwerken om de allerzwaarste inspanning te leveren. Ook ik heb dit gemerkt. “Je was helemaal in jezelf gekeerd”, zei mijn man tijdens de kraamweken. Dat is wat het was: Ik maakte mezelf klaar voor een nieuw leven.

geboren 1Ikzelf voelde mij tijdens mijn bevalling erg machtig, maar tegelijkertijd ook enorm kwetsbaar. Om te bevallen moet je verder alles los kunnen laten. Zowel de controle als besef van tijd boeien op dat moment niet meer. Het enigste wat je wil doen, is je concentreren op je taak, want iets anders is er niet. Je hebt geen controle meer over je lichaam en of je nu wilt of niet, je lichaam gaat verder met de bevalling. En dan komt het moment dat je kindje wordt geboren. Je neemt op dat ene moment afscheid van de vrouw die je was. Vanaf dat moment ben je niet meer zomaar een vrouw, je bent een moeder. Je bent vanaf dat moment verantwoordelijk voor een nieuw leven. Een leven dat belangrijker voor je zal zijn dan je eigen leven. Dat van je kindje.

Op het moment dat er een baby op je buik wordt gelegd, wordt alles duidelijk, je bent zelf een nieuw mens geworden, een moeder, verantwoordelijk voor een heel leven, dat van je zoon of dochter. Wat er vanaf dat moment ook gebeurt, je bent niet meer alleen. En dat is niets ten nadele van de vaders, maar vanaf dat moment is de liefde die je voor je kindje hebt onvoorwaardelijker dan deze ooit voor iemand anders is geweest. Wat er ook gebeurt, je kindje blijft ltijd van jou!

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten