Hoe overleef je de peuterpuberteit?

Zoals de titel al aangeeft wil ik het hebben over de peuterpuberteit, hoe ik deze fase aanpak en toch een lieve mama blijf in de ogen van mijn kind. Nu ben ik absoluut geen expert en deel ik vooral mijn eigen ervaringen. En natuurlijk is ieder kind anders en zal ook weer op een andere manier benaderd willen worden. Dit zijn dus meer richtlijnen die je zelf kan aanpassen.

Onze zoon zit nu dus midden in de peuterpubertijd en ik kan jullie vertellen dat is niet niets. Wij hoopten stiekem dat deze periode vlekkenloos zou verlopen en dat Fender er weinig last van zou hebben, maar niets is minder waar. Soms zouden we hem wel achter het behang willen plakken. Wat kan hij soms vervelend en eigenwijs zijn. Niets mis mee, want dat hoort gewoon bij zijn leeftijd en zijn ontwikkeling, maar soms ben ik er wel echt klaar mee.
Hoe wij er voor zorgen dat de sfeer leuk blijft hier in huis zonder al te veel strijd en boze buien, vertel ik jullie vandaag. Hoe overleef ik de peuterpuberteit?!

1. Zorg dat je kind zich niet verveeld

Kinderen willen graag ontdekken en nieuwe dingen leren. Wanneer ze verveelt beginnen te raken kan je de bui haast al verwachten. Ze worden lamlendig, willen vanalles, maar tegelijk ook weer niets. Hoe ik voorkom dat dit gebeurd is proberen elke dag met ons zoontje naar buiten te gaan. Ik verspreid het boodschappen doen door de week heen. De ene dag doe ik alleen groente en fruit en de ander dag bijvoorbeeld de drankjes en het vlees. Hij mag dan alles in het wagentje doen en bij de kassa op de band zetten.
Vooraf of achteraf gaan we ook wel eens naar een speelplekje waar hij veelvuldig van de glijbaan kan glijden en zo ook in contact komt met andere kindjes.
Ook thuis probeer ik het gezellig te maken en hem uit te dagen. De ene keer mag hij helpen met bakken. Zoals de bloem in de kom doen en het beslag roeren. Weer een andere keer knutselen we wat. Zo doe ik ’s avonds als hij op bed ligt veel inspiratie op door bijvoorbeeld Pinterest door de spitten.

2. Positief benaderen

Een peuter kan je soms echt tot waanzin drijven. Het is makkelijk om dan uit je slof te schieten en hem eens goed de les te lezen. De ‘keyword’ in deze is geduld! Heel veel geduld. Bedenk maar zo; Het is een fase en het gaat ooit eens over. Wat bij ons helpt is Fender positief te benaderen. Als hij een driftbui heeft of hij wil iets wat niet mag, dan proberen wij op een rustige manier duidelijk te maken waarom hij iets niet mag of kalmeren wij hem met een kus en een knuffel. 9 van 10 keer helpt dat al enorm.
Natuurlijk wordt hij ook eens in de hoek gezet, maar niet langer dan een minuut en ook dan leggen wij hem op een vriendelijke manier uit waarom hij daar moet staan en zeggen daarna ook altijd dat wij niet boos zijn en heel veel van hem houden.

3. Negeren

Wanneer punt 2 niet helpt, dan negeren wij onze zoon. Meestal wil hij dan gewoon aandacht en doet dat door middel van huilen, schreeuwen of drammen. Dan laat ik hem maar vijf minuten even uitrazen en als hij merkt dat ik hem geen aandacht geef is het na die tijd ook weer over. Dus ook nu weer; geduld is een schone zaak!

4. Quality time

Kleine kinderen hebben dagelijks een dosis mama en/of papa nodig. Hoe groot ze nu al lijken het blijven peutertjes die nog heel afhankelijk zijn van de ouders. IkĀ  speel dan ook elke dag met onze zoon. Knuffel hem veel en laat hem merken dat ik ontzettend veel van hem hou.

5. Ritme

Vanaf dat ons kindje geboren is was ik een mama die graag wilde dat er regelmaat in Fender zijn leven kwam. Ik hield lijstjes bij wanneer hij moest eten en wanneer hij naar bed ging. Ritme is enorm belangrijk voor een kind. Zo weten ze wat ze kunnen verwachten en komt het niet voor verrassingen te staan waardoor ze uit hun doen kunnen raken. Nu hoef je niet zoals ik met lijstjes in de weer te gaan. Dat doe ik nu ook allang niet meer, maar het is de moeite waard om te kijken naar een bepaald ritme in het gezinsleven.
Fender weet bijvoorbeeld wanneer hij eten en drinken krijgt, wanneer hij zijn tanden moet poetsen en wanneer hij naar bed gaat. Omdat hij dit zo goed weet is er ook (bijna) geen strijd hierin. Als wij tegen hem zeggen dat het bedtijd is loopt hij zonder gejammer heel lief met ons mee naar boven en doen wij het bedritueel en wanneer wij zijn deurtje dicht doen horen wij hem pas de volgende ochtend weer als hij wakker wordt.
Natuurlijk wordt er ook wel eens afgeweken van zijn ritme. Dat kan ook niet anders. Maar over het algemeen proberen wij ons er wel aan te houden.

Natuurlijk ben ik echt niet de perfecte moeder. Of eigenlijk misschien ook wel. Iedere moeder is perfect en probeert het beste voor het kind te doen. Maar wat ik hiermee wil zeggen is dat ik Fender ook wel eens ‘omkoop’ met een snoepje (of meer) om hem rustig te krijgen. Of als ik doodmoe ben laat ik hem ook wel eens wat langer achter de tablet dan het afgesproken uurtje per dag. Ook als er visite of een feestje is bij ons thuis, mag hij vaker wat meer van ons, omdat hij dan extra druk doet om aandacht te krijgen. Zolang dit allemaal uitzonderingen op de regel zijn moet dit kunnen volgens mij.

Hopelijk hebben jullie wat aan mijn ervaringen en ben ook wel benieuwd naar die van jullie en of jullie nog tips hebben voor mij. Laat dit hieronder weten in de reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten