Zwanger week 29

En week 29 van mijn zwangerschap is ook alweer achter de rug. En dat was mij een week…

Deze week stond vooral in het teken van de nieuwe peuterkamer van Fender. We hebben ontzettend veel kunnen doen. We hoeven nu alleen nog maar wat kleine details verven en dan inrichten. We hopen dat hij dan aankomende week in zijn nieuwe kamertje kan slapen. Natuurlijk zal ik ook foto’s maken wanneer zijn kamertje af is en delen in een artikel.

Het minder leuke aan deze week was dat ik twee keer naar het ziekenhuis ben gemoeten. Dinsdag voelde ik ons kindje een stuk minder dan dat ik gewend was. Normaal is de baby namelijk enorm druk en voel ik vrijwel de hele dag wel beweging in mijn buik. Woensdag had ik helemaal niets meer gevoeld en kon ik ook geen contact krijgen. Of ik nou in mijn buik drukte, mijn man zijn hand erop plaatste of een muziekje op mijn buik liet afspelen. Geen reactie… Normaal wordt de baby dan heel druk en zwemt het naar het melodietje of mijn of Norman zijn hand. Maar nu dus helemaal niets. Ik begon mij toen wel enorm veel zorgen te maken. Ook omdat de gynaecoloog altijd zegt: “Bij het gevoel van minder leven, meteen bellen”. Nu had ik het die dinsdag dus afgewacht, omdat ik dacht dat het wel eens kon gebeuren. Maar omdat ik woensdag helemaal niets meer voelde kon ik mij wel voor mijn kop slaan dat ik niet meteen gebeld had. Woensdagmiddag belde ik de gynaecoloog en moest ik meteen langskomen. Er werd bloed geprikt, werd een half uur aan de ctg gelegd en had een controle bij de arts met een aanvullende echo waarbij alles nog eens goed bekeken werd.
Gelukkig zag alles er goed uit. De baby lag wel raar, waardoor ik de bewegingen waarschijnlijk niet kon voelen. De gynaecoloog vond het wel een goed idee om de volgende dag nog eens langs te komen om nog eens aan de ctg te liggen en dit te herhalen totdat ik ons kindje weer net zo voelde als normaal.
Gelukkig was ook de volgende dag, donderdag, alles weer goed. Ondanks dat voelde ik ons kindje nog steeds maar heel af en toe en ontzettend zacht.
Vrijdag twijfelde ik om te bellen voor nog een ctg en wilde het nog een paar uurtjes afwachten. En ja, in het begin van de middag begon ons kleintje weer flink te bewegen en was het zelfs weer lekker druk. En zo is het de rest van de dagen gelukkig ook gebleven.

Pfff, wat waren die dagen slopend. Het doet toch wel wat met je. Niet alleen met mij, maar ook met mijn man. Die kent ons kleintje vanaf week 19 als een druk kindje dat altijd naar zijn hand zwemt en flink schopt als papa die op mijn buik legt. Dat is het enige contact die hij, tot nu toe, met de baby heeft en dat was opeens weg en dan is het best schrikken. Nu dus maar hopen dat de kleine uk niet weer zulke streken gaat uithalen 😉

Aankomende week is het weer druk. Veel afspaken en ondertussen willen wij de peuterkamer afmaken. Hopelijk gaat het allemaal lukken, maar dat lezen jullie volgende week!

1 Reactie

  1. Danielle

    jezus dat is schrikken! Gelukkig is alles goed!

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten